VK wil crypto-politieke donaties verbieden vanwege zorgen over anonimiteit en buitenlandse invloed
Britse ministers werken aan plannen om politieke donaties met behulp van cryptovaluta te verbieden, vanwege de groeiende bezorgdheid over anonimiteit en de mogelijke buitenlandse inmenging. Ambtenaren van Whitehall zeggen echter dat het verbod niet op tijd klaar zal zijn voor de aanstaande verkiezingswet van de regering begin volgend jaar.
De overheid beschouwt cryptogebaseerde donaties steeds meer als een bedreiging voor de integriteit van verkiezingen, omdat de werkelijke bron van het geld extreem moeilijk te verifiëren kan zijn. Hoewel ministers ze willen verbieden, zeggen ambtenaren dat de technische en juridische complexiteit van cryptovaluta het onrealistisch maakt om een verbod definitief te maken voordat de verkiezingswet is gepubliceerd. Die wet zal zich voornamelijk richten op het verlagen van de stemgerechtigde leeftijd naar 16 jaar en het aanscherpen van de regels rond politieke financiering.
Een verbod zou een tegenslag zijn voor Nigel Farage’s Reform UK, dat dit jaar de eerste Britse politieke partij werd die cryptodonaties accepteerde. De partij heeft al haar eerste rapporteerbare bijdragen in digitale activa ontvangen en een eigen cryptodonatieportaal gelanceerd, waarbij ze beweert ‘verbeterde’ controles op donateurs te gebruiken.
Binnen de overheid zeggen ministers ervan overtuigd te zijn dat cryptodonaties een risico vormen, omdat ze moeilijk te traceren zijn en gebruikt kunnen worden door buitenlandse overheden of criminele netwerken. Pat McFadden, destijds werkzaam bij het Kabinet, bracht de kwestie in juli ter sprake:
“Het is heel belangrijk dat we weten wie de donatie doet… wat de betrouwbaarheid van die donatie is.”
Hoewel de Kiescommissie richtlijnen biedt voor het omgaan met cryptobijdragen, zou een volledig verbod via overheidswetgeving moeten komen. Eerder dit jaar suggereerde de commissie dat de risico’s beheersbaar waren en vergeleek crypto met andere niet-contante activa, zoals kunstwerken of giften in natura.
Maar de zorgen zijn toegenomen. Vijay Rangarajan, directeur van de Kiescommissie – die aanvankelijk tegen een verbod was – vertelde parlementsleden in augustus dat politieke partijen al ‘veel meer vreemde dingen dan crypto’ doen, zoals geschonken jachten of buitenlandse reizen. Maar in september was hij sceptischer geworden.
Rangarajan legde uit dat blockchaintransacties weliswaar tussen wallets kunnen worden gevolgd, maar dat het vaak vrijwel onmogelijk is om te achterhalen wie daadwerkelijk de controle heeft over een buitenlandse wallet:
“Je weet dat een wallet dat bezit had en dat het op die datum werd overgedragen, maar we weten niet wie deze transacties heeft gedaan.[transactions]… De middelen die nodig zijn om veel van deze cryptotransacties te traceren, zijn echt aanzienlijk.”
Actiegroepen hebben ook gewaarschuwd dat het toestaan van cryptodonaties de deur opent voor buitenlandse invloed. Susan Hawley, directeur van Spotlight on Corruption, verwelkomde de richting van de overheid, maar drong aan op verdere actie:
“Cryptodonaties vormen een reëel risico voor onze democratie… tegenstanders zoals Rusland gebruiken crypto om democratieën wereldwijd te ondermijnen.”
Volgens Hawley moet elk verbod gepaard gaan met nieuwe strafbare feiten, zodat er geen buitenlands geld meer in de Britse politiek vloeit en politieonderzoeken op de juiste manier kunnen worden gefinancierd.
